بهار باده پس از رمضان سر برآورد ای می کشان به مستی دامن افشانید که بانگ شکر گویان بر آسمان است امشب
بوی باده ناب می آید ، گویی زمین میخانه ارباب معرفت شده ، گویی آسمان بهانه ستارگان زمین را گرفته ف گویی کائنات به تماشای شور زمینیان نشسته اند .سلام بر خدای رمضان ، سلام بر میزبانی که مهمانی اش مستی آفرین است و شادی بخش

و این صبح صبح الله اکبر است صبح سبحان الله
صبح سماع قنوت ها بر چهره های زرد ریاضت و برق چشمان رضایت
این صبح صبح « ولله الحمد » است صبحی که مومنان به شادمانی به سوی مصلی می شتابند و در دل اگر چه غم هجران رمضان دارند ولی شادمان سرافرازی خویش اند
...و چه نیکو بندگانید شما که ماهی را به صیام گذراندید و نخوردید و نیاشامیدید که رضایت محبوب را فراهم کنید .
سلام بر عید رمضان که شمایید
سلام بر نماز رمضان که شمایید
و سلام بر ماه رمضان که شمایید
آگاه باشید که رمضان و قدر خود شمایید و اگر دل به آب زمزم قدر و نسیم سحر رمضان شسته اید هر روزتان رمضانی و هر شامتان قدر است