بنشسته همی گفت که کو کو کو کو؟؟ ... 

هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن

از هنرمند گفتن مانند از هنر گفتن توصیف وصف ناشدنی هاست هنرمند آفریننده است وخالق بودن از صفات خداوند  است و توصیف صفات حق سبحانه و تعالی است ، کاری که سخت نا ممکن می نماید .

هنرمند معجزه است ، هنرمند نشانه است ، هنرمند برهان است ، حضرت دوست شمه ای از قدرت لایزال خود را چون عیسی(س) به روح و جسم هنرمند دمیده است او زنده می کند اشیاء بی جان را  و می آفریند آنچه  را که در عالم واقعیتها چشمی آن را ندیده .

هنرمند پیامبر است زیرا به او الهام می شود آنچه دیگران از دانستنش محرومند ، هنرمند هر چه است نشانه است ، نشانه وجود خالقی زیبا که زیبایی را دوست می دارد .

هنرمند همواره در حال ستیز است ستیز با خود و ستیز با خود برای همین است که همواره در حال تغییر است او می خواهد همواره بهتر از آنچه هست باشد ، هنرمند مبارزه میکند برای اینکه می داند اگر با خویشتن خویش نجنگد دچار خویش می شود و چه حماقت بار است در خود دچار شدن در حالی که وجود بهتری برای دچار شدن هست او می داند حماقت است در خود ماندن و به خدا نرسیدن .

ستیز ذات هنر است و هنرمند برای آفریدن برای جلوه گری ناگزیر از ستیز است برای همین است که هنرمند غربی که خدا ندارد به جای ستیز با خویش دنبال سوژه ای بیرونی است و حتی برای جلوه گری حاضر است با حقیقت به ستیز برخیزد هنرمند غربی مانند دن کیشوت هماره دنبال دشمن خیالی است و با شمشیر چوبی ماده انگاری به جنگ آسیاب های بادی می رود .

هنرمند غربی آسیب پذیر است زیرا مانند دن کیشوت پیر شده است توهین به ادیان و مکاتب اخلاقی کوششی است برای پنهان کردن این فرتوتی است ، چرا که ماده انگاری و بی خدایی موجود غرب همان جهل انسان بدوی است و تنها فرقش با جهل انسان اولیه خود خواسته بودن است خدا پرستی پرستش کامل و پیشرفته است و خود پرستی پرستش کهنه و پوچ .

فکر غربی کهنه شده و هر لحظه به فرو ریختن  نزدیک می شود و هنرمند ماده انگار غرب در کشاکش این زوال بی فرجام مانند دن کیشوت به پایکوبی پیروزی های خیالی خود در پی تحقیر تمدن شرق مسلمان است هنرمند غربی  حقیقت را در مبارزه با خویش می یابد و چون در عالم هنر نمی تواند در برابرش قد علم کند در عرصه بی هنری و بی ادبی در برابر حقیقت می ایستد .

آنچه در غرب بعنوان هنرمند artist مطرح است صاحب فنیچون فیلم سازی ، نقاشی ، کاریکاتور و... است و در حقیقت هر چیزی غیر از هنر را صاحب است زیرا هنر پل به سوی خدا بستن است در حالی که غرب در پی پل بستن به غیر خداست

                                                         هو العزیز

سخنی دوستانه با جناب  سید عبدالحسین  مختاباد

آقای مختاباد نمیدانم از کجا شروع کنم از جای خوبش یا...؟ راستش بنده حقیر سرا پا تقصیر روزی روزگاری متعصب ترین طرفدار شما بودم و صد البته از آن تعصب و طرفداری به هیچ وجه پشیمان نیستم  هنوز هم خودم را مدیون شما میدانم من موسیقی ایرانی  جدی را، آواز را و خیلی از مقدمات موسیقی را از کارهای شما یاد گرفتم و هنوز وقتی می خواهم کرشمه اصفهان را ذهنم مرور کنم تصنیف دود عشق را می خوانم راستش اگر کارهای اولیه شما نبود شاید من اصلا موسیقی ایرانی را نمی شناختم همان طور که قبل از شما بهتری کارهایی که گوش میدادم کارهای مهرداد کاظمی و گلریز و...بود آنقدر برایم ارزشمند نبودند که به آنها فکر کنم یا دنبال یاد گرفتن باشم . من بواسطه شما شجریان را ناظری را بسطامی بی همتا را صدیف بزرگ را و سایر ارجمندان موسیقی الهی ایران را شناختم . خدا را شاهد می گیرم که چه عاشورا ها که به جای تکیه رفتن کاروان و شکوه شما را گوش داده ام ، وقتی پانزده سالم بود و مادرم را از دست دادم فقط کارهای شما از غم هجران  می کاست وقتی عاشق شدم آوازهای آلبوم  شکوه شما تنها چیزی بود که می فهمیدم .

شاید صدای شما صدای آقای شجریان نباشد و شاید به اندازه خیلی ها تمرین و ممارست نداشته باشید ولی حسی که شما قبل از لندن رفتن و آن دکترای کذایی داشتید شما را از تمام سرهنگان آواز ایرانی برتر می کرد تا حالا فکر کردید که چرا تمام آلبوم هایی که آهنگ یا ملودی اش از شما است زیبا ترین و پر فروشترین کارهای شما هم است ؟  تا حالا پای یکی از برنامه های آهنگ درخواستی نشسته اید که ببینید تمام کارهای شما که مردم در خواست می کنند یا آهنگ یا ملودی اش از خودتان است ؛ شکوه ،کاروان ،تمنای وصال ،شبانگاهان و.... در وحله  اول وقتی آهنگ دیگران را خواندید از چشم مردم افتادید و بعد وقتی دنبال علم  و شهرت و مقام و بورسیه و... رفتید .

مدیریت در صدا و سیمای جمهوری اسلامی نه تنها بد نیست خیلی هم ارزشمند است چه کاری بهتر از خدمت به خلق خدا ، ولی برای یک هنرمند فکر کردن به سبک مدیران و اهالی آمار و مرکز تحقیقات صدا و سیما مخرب است شما وقتی خوتان بودبد و مراد دلتان را می خواندید مردم و جامعه به دنبال شما می آمدند لازم نبود کار مردم پسند بخوانید شما قبل از اینکه دکترا بگیرید آهنگساز نابغه ای بودید لازم نبود قوانین نچسب علم غرب را یاد بگیرید ،شما صدایتان بی نظیر نبود لازم نبود با صدا سازی آن را داغون کنید لا اقل پیش شجریان می رفتید که بلد است نه پیش کسانی که کارشان صدا سازی جاز باشد.

برادر من (زندگی بیش و کم داره) مال شما نیست ، مختابادی که آهنگ شبانگاهان را خوانده لازم نیست کارهای تقلیدی از بنان و مرضیه و دیگری بخواند.

نمی دانم چند سال لندن نشینی چه بلایی سرتان آورده نمی دانم چرا سعی میکنید رنگبندی آلبوم هایتان پیانوی عقب مانده احتشامی باشد نمی دانم چرا شعرهای مزخرف می خوانید ولی هرچه هست شما دیگر به اندازه انگشتان دست هم طرفدار ندارید حالا می خواهید پند بگیرید یا ملال. والسلام

خدا که عکس تو نیت نمود و روی ماه کشید

نشست در برت و غبطه خورد و آه کشید

برای آن که بدانند قدر مه شب ساخت 

تو را سپید کشید و مرا سیاه کشید

بیا کنار من امشب شبت منم ای ماه 

  خدا برا ی جمالت مرا گواه کشید